به در میزند باد و در میرود

شب از چشم های تو سرمیرود

دلم پیش تو کودکی میشود

که خندان به سوی خطر میرود

به او می سپارم بیا و نرو

ولی باز این بی پدر میرود

تو با چشمهایی پر از جاذبه ...

من و دل که دایم سفر میرود ...

و رویای شیرین من ، باد بد !

به دست تو از سر به در میرود .

 

نشستم بی صدا هی گریه کردم

نمی دانم کجا ، کی گریه کردم

همین اندازه می دانم تو رفتی

من از خرداد تا دی گریه کردم

چشم تو یک دنیاست ! با من فرق دارد

فرقی که می گویند غرب و شرق دارد

چشمان من دهکوره ای دلتنگ ... هر چند

از لطفتان چندیست اب و برق دارد !

 

برای درد تو دیدی نداشت گنجایش ؟!

دلی که از همه کرده است سلب اسایش

تو نیستی که ببینی ولی حرامش باد

هرانکه بعد تو دیده است روی ارامش

چه اتشی به دل واژه ها زدی که مدام

دمای قافیه ها رفته رو به افزایش ؟!

بیا و خط بزن این مشق های غمگین را

چقدر ( فاصله – حسرت – سکوت – فرسایش ... )؟!

نیامدی و به جز نام تو نمیدانم

تب شدید غزل را چه می دهد کاهش .-